II. Z naszych Konstytucji i Dyrektorium:

Nasze życie zakonne jest intensywnym urzeczywistnianiem życia Bożego zapoczątkowanego przez Ducha Świętego w sakramencie chrztu świętego. Odpowiadając z wiarą na wezwanie Boga, który nas najpierw umiłował, idziemy w pełnej wolności za Jego głosem. (K 6)

Powołanie do czystości Bogu poświęconej jest niezasłużoną łaską udzieloną nam w Duchu Świętym, którą możemy pojąć tylko dzięki wierze. (K 13).

Świadome własnej słabości, (...), liczymy na szczególną pomoc Bożą i dlatego ustawicznie staramy się szukać Jego bliskości w modlitwie i rozważaniu, przyjmowaniu sakramentów świętych oraz pogłębianiu wiary... (K 16)

W prawowitych przełożonych, dzięki wierze, uznajemy zastępców Boga. (K 33)

Jako wspólnota wierzących, która stara się o rozpoznanie i pełnienie woli Bożej, pomagamy sobie wzajemnie w zachowaniu i umacnianiu postawy posłuszeństwa. (D 37.1)

 

(...). Z wiarą, miłością i zaufaniem przygotowujemy się na nowy dzień. (D 47.2)

 

Rozważając Słowo Boże i wskazania Boże staramy się (...) umacniać w wierze, nadziei i miłości. (K 48)

 

Szczególne znaczenie przyznajemy dyskusjom na temat przeczytanych fragmentów Pisma Świętego. Wymiana doświadczeń, zrozumienie nauki Bożej jest skutecznym środkiem wzajemnego umacniania się w wierze. (D 51.1)

 

Nasze życie we wspólnocie ma swój najgłębszy początek we wspólnocie Trójosobowego Boga, w doskonałej jedności Ojca z Synem w Duchu Świętym, w której bierzemy udział dzięki łasce wiary i miłości. (K 64)

 

Jako siostry, które Bóg zgromadził razem, umacniamy się wespół w wierze i powołaniu. (K 66)

W chwilach niepewności, zwątpienia, wewnętrznych kryzysów, każda siostra świadoma wielkości łaski powołania, ufna w Tego, który zapoczątkował w niej dobre dzieło (por. Flp 1,6), umocniona wiarą, niech stara się wiernie odpowiedzieć na to osobiste wezwanie przez Boga. (K 149)

 

Maryja – Matka Jezusa (...) jest dla nas przykładem wiary i wskazuje nam drogę do Chrystusa. (K 62). Przykład Maryi wskazuje jak we wierze, posłuszeństwie, pokorze, prostocie, milczeniu i wierności mamy realizować własne powołanie. (K 11)

 

W tej tajemnicy Nawiedzenia NMP odczytujemy duchowe ukierunkowanie i głęboki sens naszego powołania; podobnie jak Maryja mamy przyjmować z wiarą Słowo Boże i Jego mocą służyć ludziom. (D 1.4), zob. też D 68.3).